Şurdan, burdan

Yıldızlardan perde yaptım kendime…

Masumiyet; kırılgan yapısıyla, kararsızca yaklaşan çatışmalarla geldi yine. Gerçek dostlarımı hatırladım yarı dolu bardağa bakarak, üzüldüğümle sevindiğim aynıydı, yarısıydı dolusu yada boşu bardağın… Bir ömrün ne kadarındayım bilemedim ama güzel kısımları bitmişti sanki kalan cam kırıklarıydı.

-insan kendi düşüncelerini taciz eder mi?

-tekse yalnız hissediyorsa başka ne yapabilir ki?

-ölsen; herkesin emeğiyle, kimsenin suçsuzluğuyla gidersin

-yıldızlarda bir güzel geliyor ki gözüme…

-neden?

– Karanlık çökünce ilk gözüken yıldızlar değil mi?

Bekle dedi, gördüklerimi taklit ettiklerim, hoş şimdi yanımda da değiller ki, gene göreyim taklit edeyim. Yalnızım büsbütün her taraf bomboş, bir tek gökyüzü var, geceyse şanlıyım yıldızlar var, sahne işte orda, masumlar, sadece parlıyorlar…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s