Öyküler möyküler

Son…

Birleşmiş hayatları sadece acı var eder. Hatırlanan on saniyelik kesitlerde mutluluk, yaşananlarda acı vardır. Acılar yaşanmak, mutluluklar hatırlanmak içindir. Biri çok uzun diğeri ise sadece geçmişte hatırlanacak kadardır. İkisine de ihtiyaç duyar insan, acıyla da mutluluk vardır, yaşanılanlarda tecrübe eksik değilse… acı çoksa, mutluluk da çoktur öyleyse…

Son onüç saniye;

Ekleme bir aşkın ürünüydü kim bilir. İlk aşkında sonuna ulaşamadığı birlikteliği,
ardındakilerle birleşmiş ilk yakın bulduğuna sevgilim demişti. Hayatına bağlı
olduğu bir sürü düğümcüklerle dolu ipi; başını ekleme sevgilisine yasladığında,
düğümler hep rahatsız etti.

Veda ile başlangıç, birlikte içeri girmişlerdi ve randevuları da yoktu aslında. Sadri
alışık selamı, sonda kullanılmıştı, figüranlar alkış bekliyordu ama olmadı… Jöleli saçları, aşk acısı kırlarıyla, daha da belirgindi. Cüzdanında para dışında her şey vardı, ama şişti cüzdanı belli ki tecrübeleri şişirmişti.
önünde bir sürü başvuru formu, postalar vardı.

Hayata yeniden başladı tersten, öncelikle, kefeninden çıktı. Kukla olmaya, kontratları imzalamaya, birisine ait olmaya karar verdi. dalgalı bir denizde, ağzında bitmek bilmeyen
nakaratla;

Veda busesi…

Sadece 3 saniye…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s