Öyküler möyküler

Gülnihal

Pırlanta şıklığında, kabarık bir elbise ile içeri girdi. Kırışık suratlı adama döndü ve;

-Mutluluk üzerine bir kitap istiyorum, hiç bitmeyeninden olacak ama.

-Mümkün

-Bak şurada dergiler var, onlara bir bak

Şaşırdı, kocagözlü yüzüğüyle işaret ederek ve kaliteli bir tebessümle;

-Şuradakiler mi?

-Evet

-Ama bunlar araba dergileri

-Bak işte kızım, güçlü motorlu ve benzinli olanlarına bak

-Ceylan derili koltukları olanları var, dijital klimalı olanları var. İstersen arşivimde de var bir sürü…

Allah Allah ya, tamam, zor bir şey istedim ama anlayamıyorum bu amcayı…

-Çay içer misin kızım?

Gülümsedi, kabarık elbisesine bile sığamıyordu gerçi. İçerisi bile ufacıktı artık.

-Hayır, amca şu istediğim şey var mı sende? Acelem var.

-Nasıl olsun, kaç şeker?

O anlamsız diyalogu bozan bir telefon, amcanın telefonu. Amca telefonu kıza uzatır, kız şaşırmıştır. Telefonda bir ses,

-Sevil kızım,

Bir tavşan ürkekliğinde;

-Hayır, ben Gülnihal

-O yanındaki yaşlı ihtiyara yazar mısın? Söylemeye kalkma sakın, anlamış gibi yapar cevap bile verir.

-tamam, tamam.

-bu akşam vardiyam değişti, anahtarı karşı komşunun kızına verdim. Duymaz o hiçbir şey, iyice, büyük büyük yaz…Sağırdır amcan kızım, sağır…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s